Իրավապաշտպան Արթուր Սաքունցը իր ֆեյսբուքյան գրառմամբ անդրադարձել է «Ադեկվատ» միաբանության հիմնադիր Արթուր Դանիելյանի և հրապարակախոս Վահրամ Սահակյանի կալանավորումներին
«Չեմ հետևել ու չեմ հետևում ոչ Արթուր Դանիելյանի, ոչ էլ Վահրամ Սահակյանի հրապակային խոսքին ու գործունեությանը. ոճի, բառապաշարի պատճառով:
Բայց կա կարծիքի արտահայտման ազատություն, որը պաշտպանված է, թե ՀՀ սահմանադրությամբ, թե Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայով:
Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիայի (ՄԻԵԿ) 10-րդ հոդվածը սահմանում է արտահայտվելու ազատության իրավունքը։ Այն հանդիսանում է ժողովրդավարական հասարակության հիմնարար արժեքներից մեկը։
Հոդվածը բաղկացած է երկու հիմնական մասից.
1. Իրավունքի բովանդակությունը (Մաս 1)
Յուրաքանչյուր ոք ունի ազատորեն արտահայտվելու իրավունք։ Այս իրավունքը ներառում է՝
• Սեփական կարծիք ունենալու ազատությունը։
• Տեղեկություններ և գաղափարներ ստանալու ու տարածելու ազատությունը՝ առանց պետական մարմինների միջամտության և անկախ սահմաններից։
• Նշում. Այս հոդվածը չի խոչընդոտում պետություններին՝ սահմանելու ռադիոհաղորդումների, հեռուստատեսային կամ կինեմատոգրաֆիական ձեռնարկությունների լիցենզավորում:
Միաժամանակ, արտահայտման ազատության իրավունքը բացարձակ չէ, և կարող է սահմանափակվել.
Սահմանափակման հիմքերը
Արտահայտման ազատության իրականացումը կապված է պարտավորությունների և պատասխանատվության հետ, այն կարող է ենթարկվել որոշակի սահմանափակումների կամ պատժամիջոցների։ Դրանք պետք է նախատեսված լինեն օրենքով և անհրաժեշտ լինեն ժողովրդավարական հասարակությունում հետևյալ նպատակներով․
• Ի շահ պետական անվտանգության, տարածքային ամբողջականության կամ հասարակական անվտանգության։
• Անկարգությունները կամ հանցագործությունները կանխելու նպատակով։
• Առողջությունը կամ բարոյականությունը պաշտպանելու համար։
• Այլ անձանց հեղինակությունը կամ իրավունքները պաշտպանելու համար։
• Խորհրդապահական պայմաններով ստացված տեղեկատվության բացահայտումը կանխելու համար։
• Արդարադատության հեղինակությունն ու անաչառությունը պահպանելու համար։
Հաշվի առնելով հանրային հնչեղությունը, պետք է իրավապահ մարմինները, տվյալ դեպքում քննչական կոմիտեն, դատարանը հստակ ներկայացնեն հանրությանը տեղեկատվություն այդ անձանց նկատմամբ հարուցված քրեական հետապնդման հիմքերի, նաև խափանման միջոցի՝ կալանավորման հիմնավորվածության մասին:
Չի կարող քննադատությունը, անգամ ամենավիրավորական ու սուր, ենթարկվի սահմանափակման՝ քրեական հետապնդման միջոցով:
Նման դեպքերում միակ միջոցը քաղաքացիական հայցն է անձի կողմից, ով գտնում է, որ մյուս անձը արտահայտվել է վիրավորելով կամ զրպարտելով:
Հատկապես պաշտոնատար անձինք պետք է իմանան, որ իրենք ենթակա են ամենասուր քննադատական խոսքի»:
