«Լրագրողներ առանց սահմանների» (RSF) կազմակերպության 2026 թվականի համաշխարհային ինդեքսում Հայաստանը զբաղեցրել է 50-րդ հորիզոնականը։ Նախորդ տարվա համեմատ սա զգալի անկում է, երբ երկիրը գտնվում էր 34-րդ տեղում։ Չնայած Հայաստանը դեռևս տարածաշրջանի առաջատարներից է, սակայն 67,02 միավորն արտացոլում է լրատվական դաշտի խորը բևեռացումը, ապատեղեկատվության մեծ ծավալներն ու անվտանգային խնդիրներով պայմանավորված ատելության խոսքի աճը։
Համաշխարհային միտումներ. Մամուլի ազատության ճգնաժամ
Միջազգային մակարդակում իրավիճակն է՛լ ավելի մռայլ է. մամուլի ազատությունը հասել է վերջին 25 տարվա իր ամենացածր կետին։ Աշխարհի երկրների ավելի քան կեսում լրագրության համար պայմանները որակվել են որպես «դժվար» կամ «չափազանց ծանր»։ Այս բացասական միտումը չի շրջանցել նաև կայացած ժողովրդավարությունները. օրինակ՝ ԱՄՆ-ն նահանջել է 7 հորիզոնականով՝ հայտնվելով 64-րդ տեղում։
Հիմնական մարտահրավերները
Զեկույցում առանձնակի մտահոգություն է հայտնվում լրագրության համաշխարհային «քրեականացման» և ազգային անվտանգության օրենքների չարաշահման վերաբերյալ։ Պաղեստինում, Սուդանում և Ուկրաինայում ընթացող ռազմական հակամարտություններն աղետալի ազդեցություն են ունենում լրագրողների անվտանգության վրա։
Ուշագրավ փաստեր ինդեքսից.
Առաջատարը. Նորվեգիան արդեն 10 տարի անընդմեջ գլխավորում է ցուցակը։
Ամենամեծ առաջընթացը. Սիրիան բարձրացել է միանգամից 36 հորիզոնականով։
Տխուր վիճակագրություն. Աշխարհի բնակչության 1 տոկոսից էլ քիչն է ապրում այնպիսի երկրներում, որտեղ մամուլի ազատությունը գնահատվում է «լավ»։
Փորձագետները եզրակացնում են, որ անկախ լրագրության դեմ ուղղված քաղաքական թշնամական հռետորաբանությունն ու դատական հայցերն այսօր դարձել են համակարգված գործիքներ ողջ աշխարհում։
