Սահմանադրական դատարանը, 2026 թ․ մարտի 24-ին կայացրած որոշմամբ, արձանագրել է, որ Հայաստանում պետական վերահսկողության համակարգը կառուցված է աստիճանակարգության սկզբունքով:Հստակ տարանջատված են Կառավարությանը և վարչապետին ենթակա մարմինների իրավասությունները:
ՊՎԾ-ն, լինելով վարչապետին ենթակա մարմին, իրականացնում է վարչապետի վերահսկողական լիազորությունները, հետևաբար դրանք չեն կարող նույնացվել Կառավարության հսկողական լիազորությունների հետ: ՊՎԾ-ն չի կարող հանդես գալ որպես Կառավարության լիազոր մարմին, իսկ վերջինս իրավասու է ՏԻՄ-երում իրականացնել հսկողություն:
ՍԴ-ի դիտարկմամբ՝ վարչապետի ենթակայությամբ գործող ՊՎԾ-ի կողմից համայնքներում իրավական և մասնագիտական հսկողությունը դուրս է թե՛ սահմանադրական կարգավորումների տրամաբանությունից, թե՛ միջազգային չափանիշներից:
Ըստ ՍԴ-ի՝ պետության կողմից ՏԻՄ-երին տրամադրվող սուբսիդիաների, սուբվենցիաների և դոտացիաների նկատմամբ վերահսկողությունը պետք է քննարկման առարկա դառնա՝ ելնելով դրա իրականացման փուլային բնույթից։
Այսինքն՝ անհրաժեշտ է տարբերակել պետական միջոցների տրամադրման նախապատրաստական փուլում իրականացվող վերահսկողությունը, և այդ միջոցների տրամադրումից հետո իրականացվող վերահսկողությունը։
Հիմքերի ստուգումը թույլատրելի է, սակայն երբ վերահսկողությունը վերաբերում է արդեն տրամադրված միջոցների տնօրինմանը, հակասում է ՏԻՄ ֆինանսական ինքնուրույնության սկզբունքին Սահմանադրական դատարանի որոշումը վերջնական է և ուժի մեջ է մտնում հրապարակման պահից
